Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych Wyląg spółka partnerska​​

Zatrzymanie przez policję — pierwsze 48 godzin i prawa zatrzymanego

Zatrzymanie następuje zwykle bez zapowiedzi — po interwencji, kontroli drogowej, przeszukaniu albo wezwaniu na komendę, które kończy się inaczej, niż zakładano. To, co wydarzy się w pierwszych godzinach, realnie wpływa na dalszy przebieg sprawy. Poniżej porządkujemy zasady wynikające z Konstytucji RP i Kodeksu postępowania karnego.

48 godzin — i co dalej

Zatrzymanego należy natychmiast zwolnić, gdy ustanie przyczyna zatrzymania, a także jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania nie zostanie przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania (art. 248 § 1 k.p.k.). Jeżeli takie przekazanie nastąpi, sąd ma kolejne 24 godziny na doręczenie albo ogłoszenie postanowienia o tymczasowym aresztowaniu — w przeciwnym razie zatrzymany podlega zwolnieniu (art. 248 § 2 k.p.k.).

Warto rozumieć tę konstrukcję poprawnie: nie istnieje „przedłużenie zatrzymania do 72 godzin”. To suma dwóch odrębnych terminów należących do dwóch różnych organów, a drugi z nich w ogóle nie biegnie, jeżeli prokurator nie złożył wniosku o tymczasowe aresztowanie. Czas liczy się od faktycznego pozbawienia wolności, a nie od przyjazdu na komendę. Przy wykroczeniach obowiązuje reżim krótszy — co do zasady 24 godziny.

Prawa zatrzymanego

  • Informacja o przyczynach zatrzymania — niezwłocznie i w sposób zrozumiały.
  • Kontakt z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośrednia rozmowa z nim; zastrzeżenie obecności zatrzymującego przy tej rozmowie dopuszczalne jest wyłącznie w wyjątkowych, uzasadnionych wypadkach.
  • Prawo do milczenia — nikt nie ma obowiązku dostarczania dowodów przeciwko sobie.
  • Zawiadomienie osoby najbliższej o zatrzymaniu.
  • Zażalenie na zatrzymanie — w terminie 7 dni; sąd bada jego zasadność, legalność i prawidłowość (art. 246 § 1 k.p.k.). Uznanie zatrzymania za bezzasadne otwiera drogę do odszkodowania.
  • Ochrona przed ponownym zatrzymaniem na podstawie tych samych faktów i dowodów (art. 248 § 3 k.p.k.).

Co robić — i czego nie robić

  1. Nie składać wyjaśnień pod wpływem emocji. Skorzystanie z prawa do milczenia nie może być poczytane na niekorzyść; wyjaśnienia złożone w nocy, bez znajomości akt, potrafią zaważyć na całym postępowaniu.
  2. Zażądać kontaktu z obrońcą i podać jego dane. Im wcześniej adwokat włączy się do sprawy, tym większe znaczenie ma jego udział — zwłaszcza przed posiedzeniem aresztowym.
  3. Czytać protokoły przed podpisaniem i zgłaszać zastrzeżenia do ich treści; protokół jest dowodem w sprawie.
  4. Zapamiętać godzinę zatrzymania — od niej liczą się wszystkie terminy.

Rola rodziny

Bliscy często mogą zrobić więcej niż sam zatrzymany: ustalić jednostkę, w której przebywa, skontaktować się z obrońcą, zebrać dokumenty przydatne przy sprzeciwie wobec aresztu (zaświadczenie o zatrudnieniu, sytuacja rodzinna, stan zdrowia, stałe miejsce zamieszkania). Te okoliczności bywają decydujące dla zastosowania środka łagodniejszego niż tymczasowe aresztowanie — poręczenia, dozoru Policji czy zakazu opuszczania kraju.

Pogotowie prawne — Pszczyna i okolice

Sprawy tego rodzaju nie czekają na godziny urzędowania. Kancelaria Wyląg prowadzi pogotowie prawne dostępne całodobowo — obrońca może włączyć się jeszcze na etapie czynności na komendzie. Zakres spraw karnych opisujemy na stronie Prawo karne.

Kontakt całodobowy: 795 016 884 · Kancelaria Wyląg, ul. Łowiecka 17E, 43-200 Pszczyna.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry